వ్రాసినది: శ్రీవాసుకి | జూన్ 11, 2010

నీకు, కుక్కకి తేడా ఏమిటి !!

Britisher: Do you know swimming?

Indian: No

Britisher: Dog is better than you, it swims.

Indian: Do you know swimming?

Britisher: yes

Indian: Then, what is the difference between you & dog.

*****************

She is hot !

She is sweet !

She always needs a lip 4 kiss

Whole world is mad 4 her

Who? Who is she?

Do you Know?

Answer = Tea

*****************

3 stages in boy’s love life

Stage 1: ఏం మాయ చేశావే!

Stage 2: ఎందుకు మాయ చేశావే!

Stage 3: జీవితం బుగ్గిపాలు చేశావే!

(నాకొచ్చిన సరదా sms ఆధారంగా)

వ్రాసినది: శ్రీవాసుకి | మే 28, 2010

ఓసారి ఈ పాట వినొచ్చుగా…

కలోనియల్ కజిన్స్ ఈ పాటంటే నాకు చాలా ఇష్టం. ఈ మధ్య బ్లాగ్ లలో మతపరమైన చర్చలు వాడి వేడిగా జరుగుతుంటే ఈ పాట సరదాగా పోస్ట్ చేయాలనిపించింది. మీకు నచ్చుతుందని అనుకొంటున్నా.

 

Krishna nee begane baro   Krishna nee begane baro

Darkness coming round And everybody fighting with their brothers

Everybody wants control  Don’t hesitate to kill one another

So come back as Jesus         Come back and save the world

That’s all the future  Of every boy and girl

Come back as Rama   Forgive us for what we’ve done

Come back as Allah    Come back as anyone

Krishna nee begane baro     krishna nee begane baro

Religion is the reason    The world is breaking up into pieces

Colour of the people    Keeps us locked in hate please release us     hmm..

So come down and help us      Save all the little ones

They need a teacher    And you are the only one

We can rely on      To build a better world

A world that’s for children    A world that’s for everyone

Krishna nee begane baro       Krishna nee begane baro =========================

Time is the healer        Time moves on

Time don’t wait for anyone     You tell you’ll be back

But that will take some time     I’m waiting…   ahh……

I’m waiting…       Waiting…         I’m waiting…

=====================

I’m waiting        Yea…. Yea…     

Come back as Jesus         Come back and save the world

We need a teacher       You are the only one    

Come back as Rama     Forgive us for what we’ve done

Come back as Allah      Come back as anyone

Krishna nee begane baro        Krishna nee begane baro

Jesus!         Come back and save the world

That’s all the future     Of every boy and girl     Come back as Rama

Forgive us for what we’ve done   Come back as Allah

Come back for everyone

===============

Govinda bolo hare Gopal bolo…..(Repeat)

వ్రాసినది: శ్రీవాసుకి | మే 6, 2010

స్నేహం…నా కవిత !

” జీవితం అనే లైబ్రరీలో

అనుభవం అనే పుస్తకంలో

పరిచయం అనే పేజీలో

స్నేహం అనే వరుసలో

స్నేహితుడు అనే పదంలో

నువ్వు కనీసం ఒక అక్షరంగా నన్ను గుర్తుంచుకో….”

*****************************

“జననం ఒక సుప్రభాతం

మరణం ఒక సాయంసంధ్యా రాగం

రెండింటి మధ్య జీవితం సుఖదుఃఖాల సంగమం

అందులో నీ స్నేహం ఒక అమృతకావ్యం……”

వ్రాసినది: శ్రీవాసుకి | మే 3, 2010

హమ్మయ్య నేను సినిమా చూశాను….

హమ్మయ్య సంవత్సరం తర్వాత రెండు రోజుల క్రితం మా పెళ్ళిరోజు పురస్కరించుకొని నేను, నా శ్రీమతి కలిసి సినిమాకి వెళ్ళాము. మేము ఆఖరిగా చూసిన చిత్రం అరుంధతి. ఇదిగో మళ్ళీ ఇప్పుడు. సినిమాకి సంవత్సరమా అని నవ్వుకోకండే. ఏమిటో అలా అయిపోయింది మా పరిస్థితి. మొత్తనికి మొన్న తెగించి సినిమా చూడాలన్న కృతనిశ్చయంతో ఆఫీస్ కి సగం రోజు సెలవు పెట్టి మా మూడేళ్ళ ముద్దుల ముదురు టెంకని (పాపని) మభ్యపెట్టి తాత,నాయనమ్మల దగ్గర వదిలి జగన్నాధ రథ చక్రంలా కదిలి వెళ్ళాము. ముందు తిన్నగా షాపింగ్ కి వెళ్ళి కావల్సిన చిన్న ఐటంలు కొనుక్కొని అటునుంచి కాసేపు గోదావరి పుష్కర ఘాట్ కి వెళ్ళి గోదావరి గాలి ఆస్వాదించి వేడిగా ఛాట్, చల్లగా ఐస్ క్రీం తిని 6 గంటలు అయిన తర్వాత థియేటర్ దగ్గరికి వెడితే చావు కబురు చల్లగా తెలిసింది. ఏం మాయ చేసావే చూద్దామని మేము వెడితే తెలుగుదేశం పార్టీ వారు, అభిమానులు ప్రత్యేకంగా సింహ సినిమా మొదటి ఆట వేయించుకొంటున్నారని అందుకని ఏం మాయ చేసావే రెండో ఆటగా వేస్తారని తెలిసింది. అంతే మనసు ఉసూరుమనిపించింది. తన మొహంలో అప్పటికే నా మీద ఒక రకమైన కోపం కలిగింది. ముందే తెలుసుకోకుండా అలా తీసుకొచ్చానని. నాకు మాత్రం ఏమి తెలిసి చచ్చు. అలాగని సింహ చూసే ధైర్యం చేయలేదు. ఆసరికే బాలయ్య బాబు 500 వందలమందిని టోకున నరికాడని తెలిసింది. మగధీరలో రాంచరణ్ 100 మందిని చంపాడు కదా. మరి ఆ లెక్క దాటించాలి గదా. పెళ్ళిరోజు ఈ చావుగోల ఏమి చూస్తాములే అని ఆలోచించి శ్రీమతిగారికి అవకాశమిచ్చి సినిమా చెప్పమన్నాను. రెండో మాట లేకుండా వరుడు అంటే ఐదు రోజుల పెళ్ళి కదా అనిచెప్పి ఒక కిక్ తో బండి స్టార్ట్ చేసి అటుకేసి దూకించాను. వెళ్ళి చూస్తే థియేటర్ చాలా ఖాళీగా ఉంది. లోపలికి పోయి కూర్చున్నాము. కాసేపటికి కొద్దిగా హాలు నిండింది. మా పెళ్ళిరోజు పెళ్ళికి సంబంధించిన సినిమా అదీ ఐదురోజుల పెళ్ళి కదా అని ఆతృతతో చూస్తే తుస్ అనిపించాడు. పెళ్ళికి సంబంధించి పెద్దగా ఏమి చూపించలేదు. అన్ని సినిమాలలో ఉన్నట్టే మాములు పెళ్ళి సీన్స్ అంతే. థ్రిల్లింగ్ ఏమంటె హీరో హీరోయిన్లు ఒకరిని ఒకరు పెళ్ళి పీటల మీద చూసుకోవడం బాగుంది. అదొక్కటే నాకు నచ్చింది. ఇక సెకండాఫ్ చూసిన చూడకపోయినా ఫర్వాలేదు. ఫస్టాఫ్ అంతా పరమాన్నంలా తీయగా ఉంటే, సెకండాఫ్ పచ్చిమిరపకాయలా కారంగా ఉంది. అలా కాకుండా వేరేగా అందంగా తీసుంటే బాగుండేదేమో. ఐదు రోజుల పెళ్ళి అని ఊరించినందుకు ఆ సన్నివేశాలు పెంచుంటే బాగుండేది. ఏం చేస్తాం మన చేతిలో పనా. ఏమైతేనే మా సినిమా కార్యక్రమం పూర్తయింది. సంతోషం. మేము సినిమా చూస్తామని నిరూపించాను. ఇక శ్రీమతిగారి మరో చిన్న కోరిక ఏం మాయ చేసావే. ఈ ఆదివారం మా బుజ్జిపండుని మాయ చేసి ఈ సినిమా చూడాలి. చూస్తాం. సెలవు మరి.

వ్రాసినది: శ్రీవాసుకి | ఏప్రిల్ 15, 2010

నాకెందుకు ఈ మొహమాటం..!!

ఈ మధ్య జనాలకు బొత్తిగా ఇంగితం లేకుండా పోతోంది. బయటకు వచ్చినప్పుడు పాటించాల్సిన కనీస మర్యాదలు కూడా కొన్ని పాటించటలేదు. వాటిని భరించి భరించి ఇప్పుడిక చిరాకు వస్తోంది. మొన్నటి వరకు మొహమాటంగా ఉండేది అవతలివారు ఏమైనా అనుకొంటారేమోనని. కాని ఇప్పుడు అదే చిరాకుతో వాళ్ళ మొహం మీదే చెప్పేస్తున్నాను. ఆ రకంగా నేను నా మర్యాద తగ్గించేసుకొంటున్నానేమో.  అయినా తప్పదు మరి.  ఇంతకీ విషయమేమంటే భోజనానికి మెస్ కి వెళ్ళి అక్కడ చేయి కడుగుతుంటే ఇంతలో ఎవడో ఒకడు వచ్చేసి మధ్యలో చెయ్యి పెట్టేసి కడిగేస్తుంటాడు. ఏది ఒకప్రక్క మనది అవ్వకుండానే. అంత కంగారు దేనికో అర్థం కాదు. మనిషి చూస్తే ఇన్ షర్ట్ చేసుకొని శుభ్రంగా ఉంటారు. చేసే పనులిలా ఏడుస్తాయి. ఆ మాత్రం ఇంగితం ఎందుకుండదో వీళ్ళకి అర్థం కాదు. ఇకపోతే పెట్రోల్ బంక్ దగ్గర అందరం వరుసలో ఉంటే దర్జాగా ఏదోప్రక్క నుంచి వచ్చేసి బంక్ వాడితో రెండు మాటలు చెప్పేసి పెట్రోల్ పోయించుకొని చక్కా పోతారు. పోని ఆ బంక్ వాడైనా వరసలో రండని చెప్పడు. ఆ మాత్రం దానికి వరసెందుకో మన పిచ్చిగాని. ఇక మూడోది ఆఫీస్ నొప్పి. సాటి సహొద్యోగే కదా అని బండి అరువిస్తే ఊరంతా చక్కర్లు కొట్టి తిరిగొస్తారు.  తీసుకొనేటప్పుడు ఏదో ఒక పననే చెబుతారు.  తీరా చేతికి తాళం ఇచ్చాకా ఇక అంతే సంగతులు. ఎప్పుడో వస్తారు. పోని తిరిగితే తిరిగారు కనీసం పెట్రోల్ అయినా కొట్టిస్తారా అంటే అదీ లేదు. పళ్ళికిలిస్తూ తాళం తెచ్చి మన చేతిలో పడేసి థాంక్స్ బాస్ అనేసి పోతారు. వాళ్ళ అవసరం తీరితే చాలనుకొంటారు గాని మన గురించి ఆలోచించరు. ఒకవేళ బండికి ఏదైనా దెబ్బ తగిలితే ఆ మాటే చెప్పరు. ఎక్కడ బాగు చేయించమంటామో అని. అలా అని వీళ్ళు బయట చక్కబెట్టే రాచకార్యాలేమి ఉండవు. ఇలాంటి వారి వల్ల నిజంగా బండి అవసరం ఉన్నవాళ్ళకి కూడా ఇవ్వలేం. ఎందుకంటే అపనమ్మకం. ఒకచోట పనిచేస్తున్నాము కాబట్టి ఎవరెలాంటివారో తెలుస్తుంది ఆ రకంగా జాగ్రత్త పడాలి. ఇంకో తలనొప్పి ఎవడో మనకి ముక్కు మొహం తెలియని వాళ్ళ స్నేహితుడు డబ్బులు అప్పు కోసం వస్తే మనల్ని ఇబ్బంది పెట్టి బ్రతిమాలి మరీ మన డబ్బులే ఇప్పిస్తారు. నువ్వే ఇవ్వొచ్చు కదా అంటే ఇప్పుడు జేబులో సిద్ధంగా లేవని తప్పించుకొంటారు. ఆతర్వాత మన డబ్బులు మన దగ్గరకి రావడానికి నానాగచాట్లు పడాలి. వీళ్ళని అడిగామనుకోండి వాడు ఇంకా ఇవ్వలేదని చెబుతారు. అంతేగాని బాధ్యతగా అవతలవార్ని మాత్రం అడిగి తీసుకురారు. తీసుకున్నప్పుడున్న ఆత్రం ఇచ్చేటప్పుడు ఉండదు. ఏం మనుషులో ఏం చదువులు చదువుతారో అర్థం కాదు. ఎదుటివారి ఇబ్బందిని కొంచెం కూడా అర్థం చేసుకోకుండా ఎప్పుడు స్వార్ధం చూసుకొంటే ఎలా. అప్పుడనిపిస్తుంది నా మనస్తత్వానికి పడని ఇలాంటి వాళ్ళ మధ్యా బ్రతకాల్సి వస్తోందని. నేను కొంచెం నెమ్మది, మొహమాటం జాస్తి. కాని ఇప్పుడు విసుగొచ్చి అటువంటివారికి మెత్తగా మొట్టికాయలేస్తున్నాను. తప్పదు మరి. లేకపోతే ఓ బకరాగా జమకడతారు మరి.  అంత భాగ్యం నాకవసరమా !!

వ్రాసినది: శ్రీవాసుకి | ఏప్రిల్ 6, 2010

నా మామిడిచెట్టు జ్ఞాపకాలు..!!

వృక్షో రక్షతి రక్షితః అన్నారు పెద్దలు. చెట్లను మనం కాపాడితే అవి మనల్ని కాపాడతాయని అర్థం. ఆ సూక్తి నాకు తెలియని వయసులోనే ఎంతో ఇష్టంగా ఒక మామిడి చెట్టు నాటాను. తెలుగునాట మామిడి ప్రాశస్త్యం తెలియనివారెవరు. ఏ ఇంటికైన శుభకార్యాల వేళ పండుగ శోభల్ని కూర్చి శుభ్రమైన గాలిని తోరణాల రూపంలో అందించేది మామిడాకులే కదా. అంతేనా తియ్యని రసాలతో మన నోరూరించదు. ఇక పుల్ల మామిడంటే ఆడవారికి ఎంతో ఇష్టం.

చిన్నప్పటి నుంచి నాకు మొక్కలంటే పిచ్చి. నా చిన్నప్పుడు హైస్కూల్ చదివే రోజులలో మా అమ్మమ్మగారి ఇంట్లో జామ, కొబ్బరి చెట్లుండేవి. మా ఊరు నుంచి అమ్మమ్మ ఇంటికి రెండు కి.మి. అందుకని సైకిల్ మీద శని, ఆది వారాలు వెడుతుండేవాడ్ని. ఒకసారి వేసవి కాలం సెలవులకి పిల్లలంతా అమ్మమ్మ ఇంటిలో ఉన్నప్పుడు మా నాన్నగారు తెచ్చిన రసం మామిడి పండ్లు తింటుంటే ఒక ఆలోచన వచ్చింది న్యూటన్ లాగా. మన ఇంట్లోనే ఒక చెట్టుంటే ఇలా కొన్నే కొనుక్కొని తినే బాధ ఉండదుగదా అనుకొని నేను తిన్న పండు తాలూకు టెంకని ఒక గొయ్యి తీసి కప్పేట్టేసాను. దానికి రోజు నీరు అందించాను. కొన్ని రోజుల ఎదురుచూపు తర్వాత చిన్న మొక్క మొలిచింది. దానిని చూసి బిడ్డను కన్న తల్లిలా మహానందపడిపోయాను. ఇక రోజు దాని గురించే ఆలోచన అది పెద్దదైపోయి పండ్లు కాసేస్తున్నట్టు కలలు. ఈలోపు వేరే వ్యాపకం ఏమంటే పూల మొక్కలు పెంపకం. కనకాంబరం, బంతి, బొండు మల్లి, గులాబి మొక్కలను పెంచేవాడ్ని. వేసవంతా వాటికి నీళ్ళు పోయడం, అందుకోసం చిన్న చిన్న కాలువలు త్రవ్వడం, మొక్కలు చుట్టూ ఇటుకలతో చిన్నపాటి అందమైన రక్షణ కల్పించడం ఇలా రోజువారి కార్యక్రమం నడిచేది. ఆ క్రమంలోనే ఇంట్లో వాళ్ళచేత తిట్లు తినడం కూడా. మొక్కలు కోసం నీళ్ళు తోడి, సామాన్లు తోమటం కోసం నీళ్ళు తోడేవాడ్ని కాదు. నా శ్రద్ధ, ఆసక్తి అంతా మొక్కలే మరి. పగలంతా క్రికెట్ ఆడటం, సాయంత్రం మొక్కల సేవ, ఆ తర్వాత మా వీధి చివరనున్న పెద్ద కాలువలో ఈతలు కొట్టి రావడం అంతా ఆనందకరమైన బాల్య జీవితం. మే నెల వస్తే కాలువలు కట్టేసేవారు. మళ్ళీ జూన్ తర్వాతే ధవళేశ్వరం బ్యారేజి నుంచి గోదావరి నీరు వదిలేవారు.

 

సరే కాలం గడుస్తోంది నేను ఎదుగుతున్నాను నాతోపాటే మామిడిచెట్టు కూడా. దానితోపాటు నా ఎదురుచూపులు తప్పలేదు. నేను కాలేజికొచ్చేసరికి అది 15 అడుగులపైనే పెరిగింది. వారం వారం దాని పోషణకి ఇబ్బంది లేకుండా చూసుకొంటున్నాను. చెట్టు పెరిగేకొద్ది అమ్మమ్మకి భయం కూడా పెరుగుతోంది. అది పెరిగి పెద్దదై ఇంటి మీదకొస్తుందేమో అని. పెంకుటిల్లు కదా. అప్పటికే కొబ్బరిచెట్లు వల్ల వంటింటి పైకప్పు కొద్దిగా దెబ్బతింది. నా చిన్నతనం ఆటలన్నీ పెరట్లో ఉన్న జామ చెట్టుపైనే సాగాయి. అప్పట్లో రామాయణ, మహాభారతం సీరియల్స్ ప్రభావం కారణంగా వెదురు కర్రతో విల్లు, బాణాలు తయారుచేసుకొని చెట్టు మీద నుంచి ఇంట్లో వచ్చిపోయే వాళ్ళ మీద సంధించి చీవాట్లు తినడం కూడా అలవాటే. అదో దిక్కుమాలిన సరదా మరి.

ఇవన్నీ ఎలా ఉన్నా అమ్మమ్మ మాత్రం 1996 తుఫాన్ తర్వాత ఆ రెండు కొబ్బరి చెట్లు ఇంటి మీద పడతాయన్న భయంతో నరికించేసారు. జామ చెట్టుని మాత్రం నా గురించి ఆపుచేసారు. అది మూణ్ణాల ముచ్చటే. ఉద్యోగం వెతుకులాట కోసం నేను హైదరాబాద్ వచ్చేసినప్పుడు జామచెట్టు కూడా ఇక సెలవంటూ వెళ్ళిపోయింది. తిరిగి నేను మళ్ళా వచ్చేసరికి అక్కడంతా బోడిగా దర్శనమిచ్చింది. నా చిన్ననాటి నేస్తాలు ఇక లేవని తెలిసినపుడు మనసేదోలా అయిపోయింది. ఇక మామిడిచెట్టు జోలికి వస్తారేమో అని భయపడి దాన్నేదైనా చేస్తే నన్ను కొట్టినట్టే అని రకరకాల సెంటిమెంట్ డైలాగ్స్ చెప్పి ఒప్పించాను. ఎందుకంటే అది కూడా తన కొమ్మరెమ్మలను ఇంటి వైపుగా పెంచుకొంటూ వస్తోంది మరి. ఇష్టం లేకపోయినా కొన్ని కొమ్మల్ని నరకడానికి ఒప్పుకొన్నా అమ్మమ్మ భయం పొగొట్టడానికే ఆ నిర్ణయం. అయినా ఆవిడ దృష్టి ఆ విషయం నుంచి మరలిపోలేదు. మా మావయ్య రోజూ ఈ చెట్టు మొదలు దగ్గర స్నానం చేసేలా ఒప్పందం కుదుర్చుకొన్నాను. మరి దానికి ఆహారం కావాలి కదా. అడపాదడపా నేను ఫోన్ చేసి అందరి యోగక్షేమాలతోపాటు మామిడిచెట్టు క్షేమ సమాచారాలు తెలుసుకొనేవాడ్ని. ఎందుకో అదంటే ఒకరకమైన గాఢమైన అభిమానం, అనుబంధం ఉండేది.

 

మరో సంవత్సరం గడిచాకా మామిడిచెట్టు పెద్ద మనిషి అయ్యింది. అదేనండీ పూతపూసింది, కాయలు కాచింది. ఈ విషయం మా మావయ్య నాకు ఫోన్ చేసి చెప్పారు. చెప్పలేనంత ఆనందం కలిగింది. నేను పెంచిన చెట్టు 110 కాయలు కాసింది అన్న ఆలోచన నాలో ఎంతో ఉత్సాహాన్ని నింపింది ప్రయోజకుడైన కొడుకుని చూసి తండ్రి పొందిన పుత్రోత్సాహంలా. నరుకుతా, పీకుతా అన్న అమ్మమ్మ కూడా మామిడికాయల మహత్యానికి సంబరపడి వాటిని కోసి దగ్గరి బంధువులకి, ఇరుగుపొరుగు వారికి మా మనవడు వేసిన చెట్టు కాయలంటూ పంచింది. ఇవన్నీ తెలిసి హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. వాళ్ళకి కుదిరినంతలో చెట్టు గురించి జాగ్రత్తలు తీసుకునేవారు. మావయ్య పిల్లలు దానికి ఊయల కట్టుకొని ఊగేవారు. తర్వాత జీవనపోరాటంలో భాగంగా ఉద్యోగం, పెళ్ళి, పిల్ల బాధ్యతలలో పడి ఊరు వెళ్ళడం కుదిరేదికాదు. అయినా ఆలోచనలు చెట్టు చుట్టూ ఉండేవి.

ఒక విషాదమేమంటే మొన్న డిశెంబర్ నెలలో అమ్మమ్మ కాలం చేసింది. అప్పుడు ఆమె భౌతికకాయాన్ని ఆ మామిడిచెట్టు క్రిందే పడుకోబెట్టారు. అలా ఆవిడ జీవితపు ఆఖరి మజిలీ తను నరికిపారేస్తానన్న చెట్టు కింద నుంచే ప్రారంభం అయింది. ఆ పదిరోజులు చూడటానికి వచ్చిన వారందరు దాని నీడనే సేదతీరారు. ఇప్పుడు అక్కడ ఇంటికి పెద్ద దిక్కైన అమ్మమ్మ లేదు, మావయ్యలు ఉద్యోగరీత్యా అక్కడ ఉండడం లేదు. ఇల్లు ఎవరూ లేని అనాధ అయింది దానితోపాటే నా ప్రియనేస్తం మామిడిచెట్టు కూడా ఒంటరయింది. మరి అది నా కోసం ఆలోచిస్తుందో లేదో. మళ్ళీ ఎప్పుడు కలుస్తానో. దానిని నా కూతురికి చూపించాలి మా ఇద్దరి స్నేహం గురించి చెప్పాలి. నన్ను పిచ్చివాడనుకున్నా ఫర్వాలేదు. అదో పిచ్చి నాకు.

« Newer Posts - Older Posts »

వర్గాలు